O wyprawie
- Park Narodowy Ranthambhore - jedno z najlepszych miejsc na świecie do obserwacji dzikiego tygrysa bengalskiego
- Park Narodowy Keoladeo (Bharatpur) - obiekt UNESCO i jedno z najważniejszych sanktuariów ptaków wodno-błotnych Azji
- Rzeka Chambal - rejs łodzią w poszukiwaniu krytycznie zagrożonego gawiala gangesowego, brzytwodzioba indyjskiego i rybitwy czarnobrzuchej
- Wschód słońca nad Taj Mahal
- Park Narodowy Corbett - najstarszy park narodowy Indii, ok. 600 gatunków ptaków i szansa na zaobserwowanie tygrysa oraz słonia azjatyckiego
- Pangot i Sattal - himalajskie lasy dębowo-rododendronowe
Radżastan i Uttarakhand to dwa stany północnych Indii, a wyprawa przez nie łączy jedne z najbardziej kontrastowych krajobrazów subkontynentu. Trasa prowadzi od suchych, kolczastych lasów i skalistych wzgórz Ranthambhore, przez rozlewiska Keoladeo i piaszczyste ławice rzeki Chambal, po lasy salowe u podnóża Himalajów w Corbett oraz dębowo-sosnowe stoki wokół Pangot i Sattal. Daje jedną z najlepszych w Indiach szans na spotkanie tygrysa bengalskiego, a zarazem wiedzie przez jeden z najbogatszych gatunkowo regionów ornitologicznych Azji. Po drodze znajdzie się też miejsce na inną stronę Indii: Agrę i jej dwa zabytki z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO, czyli Czerwony Fort, warowną rezydencję cesarzy z dynastii Wielkich Mogołów, oraz Tadż Mahal, marmurowe mauzoleum wzniesione przez Szahdżahana dla zmarłej żony, Mumtaz Mahal.
Park Narodowy Ranthambhore
Ranthambhore leży na styku pasm Aravalli i Vindhya i należy do najsłynniejszych miejsc na świecie, w których można zobaczyć tygrysa bengalskiego na wolności. Suche lasy liściaste przeplatają się tu ze skalistymi urwiskami, otwartymi trawiastymi polanami i trzema dużymi jeziorami: Padam Talao, Malik Talao i Rajbagh Talao. Nad jednym z nich wznoszą się ruiny średniowiecznego fortu. Oprócz tygrysów żyją tu lampart, niedźwiedź wargacz, hiena pręgowana, sambar, czytal i nilgau. Dzięki tej mozaice siedlisk Ranthambhore jest też jednym z najlepszych miejsc ptasiarskich w Radżastanie, z ponad 320 stwierdzonymi gatunkami. W lasach i na ich skrajach szukać będziemy wężojada czubatego, kuropatwiaka siwogłowego, kraski orietalnej i muchodławki rajskiej, a na otwartych, suchych terenach rączaka indyjskiego. Nad parkiem krążą dwa krytycznie zagrożone sępy - indyjski i łysy, a na brzegach jezior żerują dławigady indyjskie i żurawie indyjskie.
Park Narodowy Keoladeo (Bharatpur)
Dawne tereny polowań maharadżów Bharatpuru, dziś Park Narodowy Keoladeo, to obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO i jedna z najważniejszych na świecie ostoi ptaków wodno-błotnych. Na zaledwie 29 km² starannie zarządzanych mokradeł, szuwarów, trawiastych łąk, suchych lasów i zarośli stwierdzono
ponad 370 gatunków ptaków.
W drugiej połowie roku na drzewach porastających groble i wysepki powstają gwarne kolonie lęgowe dławigadów indyjskich, ibisów siwopiórych, kormoranów indyjskich i wężówek indyjskich. Gniazdują tu również żabiru czerwononogie i żurawie indyjskie. Wśród roślinności wodnej żerują modrzyki szarogłowe oraz dwa gatunki długoszponów - chiński i białobrewy. Zimą dołączają do nich tysiące przybyszów z północy, przede wszystkim kaczki i gęsi, w tym gęsi tybetańskie. Obok nich spotkamy też miejscowe dziwonosy i kaczki pstrodziobe.
Rzeka Chambal
Chambal to jedna z najczystszych i najmniej przekształconych rzek Indii. Paradoksalnie zawdzięcza to złej sławie, jaką przez dziesięciolecia cieszyły się jej wąwozy: były kryjówką bandytów, więc nikt nie inwestował tu w zabudowę ani przemysł. Dziś rzekę chroni Narodowy Rezerwat Chambal, jedna z ostatnich ostoi krytycznie zagrożonego gawiala gangesowego i ważne miejsce występowania zagrożonego delfina gangesowego. Rejs łodzią to jedna z najlepszych okazji na świecie, by zobaczyć brzytwodzioba indyjskiego, a także coraz rzadszą rybitwę czarnobrzuchą. Oba gatunki są zagrożone wyginięciem. Na piaszczystych ławicach, obok wygrzewających się gawiali i krokodyli błotnych, żerują czajki rzeczne, rybitwy indyjskie i kulony wielkodziobe.
Park Narodowy Corbett
Corbett, założony w 1936 roku, to najstarszy park narodowy Indii. Leży u podnóża Himalajów, w dolinie rzeki Ramganga, i obejmuje mozaikę lasów salowych, zadrzewień nadrzecznych i rozległych trawiastych łąk, zwanych chaurami. Stwierdzono tu około 600 gatunków ptaków, w tym dzioborożca wielkiego, dzioborożca białobrzuchego i wężojada czubatego. Zimą na kamienistych brzegach rzek pojawia się rzadki ibisodziób. Oprócz tygrysa i lamparta żyją tu słonie azjatyckie, czytale i sambary.
Pangot i Sattal (Himalaje Kumaon)
Pangot leży na wysokości około 2000 m n.p.m., wśród lasów dębowo-rododendronowych i sosnowych. Położony niżej Sattal to zespół siedmiu połączonych jezior otoczonych lasem. Razem tworzą jedno z najlepszych miejsc do obserwacji ptaków w zachodnich Himalajach. W podszycie i koronach drzew Pangot
poszukamy zjawiskowego kuroczuba i kiśca nepalskiego, a także sójki czarnogłowej, sójkownika czarnogłowego, prążkopióra modroskrzydłego i mieszanych stad sikor, kowalików i pełzaczy. Nad grzbietami krążą sępy himalajskie, a przy odrobinie szczęścia wypatrzymy orłosępa. W Sattal, nad jeziorami i górskimi strumieniami, czekają na nas widłogony i pluszcz ciemny.
