Park Narodowy Kaeng Krachan
Zajmując powierzchnię 2914 km² jest największym parkiem narodowym w Tajlandii. Park jest częścią kompleksu Western Forex, który obejmuje 18 730 km² powierzchni i obejmuje 19 obszarów chronionych między Mjanmą a Tajlandią. W 2021 roku Park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO i prawdopodobnie żaden inny obszar chroniony w kraju nie może pochwalić się tak dużą różnorodnością zwierząt. W lasach Parku występuje duża różnorodność roślinności tropikalnej, w tym tropikalne i subtropikalne gatunki drzew liściastych oraz palmy.
Można tu spotkać 91 gatunków ssaków! Część z nich, jak lamparty, pantery mgliste, niedźwiedzie malajskie czy cyjony rude, bardzo trudno zobaczyć. Inne gatunki dość powszechnie występują w gęstym lesie i podczas wędrówek będzie szansa spotkać, np. makaki niedźwiedzie, jelenie sambar, lutungi cieme (langur) mundżaki, szakale złociste, gaury indyjskie, serau, kuny żółtogardłe, mangusty krabożerne (urva) czy jeżozwierze malajskie. Przy odrobinie szczęścia można również zaobserwować słonie indyjskie, co dla wielu uczestników stanowi jeden z ważniejszych punktów programu, jaki oferuje wycieczka przyrodnicza do Tajlandii.
Do jednych z najbardziej charyzmatycznych zwierząt, które możemy spotkać w Parku, należą gibony białorękie. To gatunek małp człekokształtnych, które można zobaczyć lub usłyszeć niemal codziennie, często na skraju kempingów lub przy drogach. Ich śpiew jest niezwykle magiczny i uchodzi za jeden z najpiękniejszych w naturze.
Park Kaeng Krachan jest jednym z dwóch najlepszych miejsc do obserwacji ptaków w kraju. Zanotowano w nim około 480 gatunków ptaków. Symbolem parku są cierniogony w Tajlandii występujące tylko w Parku Narodowym Kaeng Krachan. W Parku odnotowano wszystkie siedem gatunków szerokodziobów i siedem z czternastu gatunków dzioborożców, w tym majestatyczne dzioborożce wielkie.
Park Narodowy Khao Yai
Park Narodowy Khao Yai jest najstarszym parkiem narodowym w Tajlandii i został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obejmujący powierzchnię niemal 2206 km² obszar pełni kluczową funkcję w gospodarce wodnej wielu rzek, charakteryzuje się ogromną bioróżnorodnością i stanowi siedlisko ponad 350 gatunków roślin i zwierząt o istotnym znaczeniu, w tym gatunków rzadkich i zagrożonych. Z tego względu park przyciąga obserwatorów ptaków z całego świata.
Większość obszaru leśnego Khao Yai obejmuje pierwotne lasy deszczowe oraz rozległe tereny trawiaste, w tym las suchy wiecznie zielony, las mieszany liściasty, las górski, las tropikalny i las wtórny. Każdy z tych typów siedlisk stanowi dom dla różnorodnej flory i fauny, w tym dla licznej populacji słoni indyjskich. Park Narodowy Khao Yai jest jednym z najbogatszych pod względem bioróżnorodności obszarów chronionych w Tajlandii, obejmując niemal wszystkie typowe siedliska tropikalne.
Dzięki rozległym zadrzewieniom i bogatym zasobom leśnym zwierzęta można łatwo obserwować zarówno z samochodu, jak i na szlakach przyrodniczych – przechadzają się one po trawiastych równinach i żerują w ciągu dnia i nocy. Park jest również jednym z najlepszych miejsc w Tajlandii do obserwacji ptaków; dotychczasowe badania wykazały obecność ponad 280 gatunków, zarówno osiadłych, jak i wędrownych.
Solniska Kok Kham i Pak Thale. Mierzeja Laem Pak Bia
Khok Kham to obszar farm solnych położonych w delcie rzeki Menam, na południe od Bangkoku. W miesiącach zimowych gromadzą się tu liczne populacje ptaków siewkowych, czapli i rybitw. Rozbudowana sieć dróg gruntowych umożliwia obserwatorom ptaków dotarcie do różnych części kompleksu oraz wygodne prowadzenie obserwacji.
Region Pak Thale i mierzei Laem Pak Bia, położony nieco bardziej na południe Zatoki Tajlandzkiej, obejmuje rozległe solniska, mułowiska, pozostałości namorzynów oraz piaszczysty cypel w prowincji Petchaburi. Jest to bez wątpienia jedno z najlepszych miejsc w Tajlandii do obserwacji ptaków brodzących, ze względu na dużą liczebność ptaków i regularne pojawianie się wielu rzadkich gatunków. Miejsce to jest szczególnie znane jako jeden z nielicznych obszarów, gdzie można obserwować krytycznie zagrożonego wyginięciem biegusa łyżkodziobego.
Oprócz piaszczystego cypla, mułowisk i solnisk w regionie znajdują się liczne rowy, zbiorniki z krewetkami solankowymi oraz mniejsze obszary słodkowodnych mokradeł i zarośli. Tak zróżnicowane siedliska sprawiają, że można tu spotkać bardzo różnorodne gatunki ptaków.
